Uit de lange culturele praktijk van de Tamil Tijgers blijkt het dat de herdenking van hun leider, Velupillai Prabhakaran en zijn commandanten, die gedood werden, is nog niet gebeurd aldus DBS Jeyaraj, een Sri Lankaanse Tamilse journalist.

Het is een maand geleden dat de leider en zijn kliek op het veldslag gedood werden, maar tot nu toe geen enkel teken van een waardig herdenking aan de leider(s) van LTTE te zien onder de een miljoen sterke Sri Lankaanse Tamilse diaspora.

In het revolutionaire cultuur uitgedragen door de Tamil Tijgers wat was meer dan drie decennia geleden; ‘Overlijden door zelfdoding of in een oorlog wordt glorieus van de strijdkaart en de doden zijn meestal herdacht door publicaties van fotos, maken van graf stenen, gedenktekens en begravingen in de helden grafen.

Recent heeft de LTTE aarzeling gehad omtrent het aankondigen van de dood van haar leiders en cadre, omdat een heroïsche dood werd gezien als een positieve bijdrage aan het vrijheidsstrijd en een grote advertentie voor het doelstelling van het organisatie.

Een heroïsche begraving werd gezien als zaaien van een nieuwe toekomstige bevrijdingstrijd door de LTTE organisatie.

Maar toen Prabhakaran en zijn commandanten overleed in verschillende grimmige militaire engagementen ten oosten van Kilinochchi, werden hun doden niet aangekondigd, later werden ze ook niet herdacht.

Er is echt een matig deel van de LTTE organisatie wat is door de internationale zaken chief Selvarasa Pathmanathan geleid, die snel van mening was dat de erkenning van dood beter is en een nieuw pad wijst aan voor de Tamilse vrijheidsstrijd. Hij kondigde aan dat Prabhakaran’s gedood als martelaar.